|
Het gaat om het verhaal... |
|
Het gaat om het verhaal, niet om de verteller… Al van jongs af aan was ik geïnteresseerd in het horrorgenre. Als kind al vond ik de bad guys uit tekenfilms vaak een stuk spannender dan hun heldhaftige tegenstrevers. Skeletor zag er met zijn cape en schedel in plaats van hoofd natuurlijk cooler uit dan He-Man, de gemaskerde schurk Shredder was spannender dan de Teenage Mutant Hero Turtles en de enge Mummie Mumm-Ra uit de tekenfilmserie Thundercats sprak meer tot de verbeelding dan de brave Thundercats zelf. Op iets latere leeftijd, toen ik me in films begon te interesseren, keek ik vaak stiekem even bij de horrorafdeling in de videotheek. Ik durfde films met titels als Friday the 13th of Halloween eigenlijk nog niet te kijken, (laat staan dat mijn ouders dat hadden goedgekeurd) uit angst voor nachtmerries, maar ik wierp wel vele steelse blikken op de plaatjes op de hoezen. Als kind las ik ook al graag, en ook hier weer spraken de griezelverhalen van kinderboekenschrijver Anthony Horowitz me meer aan dan de Thea Beckman’s of Jan Terlouw’s. Dus toen ik op 13-jarige leeftijd door een klasgenootje van de middelbare school op Stephen King attent werd gemaakt, was mijn interesse dan ook gelijk gewekt. Natuurlijk kende ik zijn naam van de al eerder genoemde videotheek, waar ik de naam Stephen King wel eens op de hoezen van films met mysterieuze titels als “It” of “the Tommyknockers” had zien staan. Dus toen we die zomervakantie met het gezin op vakantie gingen en ik een boek mocht uitkiezen, was de keuze snel gemaakt: het zou een Stephen King worden. Het aanbod van de betreffende boekhandel was niet heel ruim, en de titels die daar stonden zeiden me niet veel. Toen ik er achter kwam dat “De Gloed” de vertaling was van het in de videotheek gesignaleerde “the Tommyknockers”, bepaalde dat mijn keuze. En zo had ik mijn eerste King-boek in handen. En ja hoor, ik werd gelijk gegrepen door de fantastische vertelkunst van Stephen King (en stak en passant ook nog even mijn zus met het SK-virus aan). Hierna ging het snel: ik begon de poema-pockets te verzamelen, steeds meer boeken te lezen, en nu - ruim 10 jaar later, heb ik praktisch alles van King gelezen en in de boekenkast staan. Hoogtepunt in mijn collectie is een gesigneerd exemplaar van Salem’s Lot, door King gesigneerd tijdens zijn Lisey’s story-promotiebezoek aan Londen, vorig jaar November. Deze ontmoeting en dan niet in de laatste plaats de zenuwslopende reis die hieraan vooraf ging is eigenlijk ook een verhaal op zich waard, en in eerste instantie had ik me ook voorgenomen dat hier op te schrijven, maar ik zie nu dat mijn verhaal al typende al een redelijke lengte heeft verworven. Rest mij nog een poging uit te leggen wat voor mij de kracht van King is. De kracht van King is voor mij de kunst om echt een verhaal te vertellen: niet veel schrijvers kunnen dat zo boeiend als King. Hij geeft zijn personages een ziel mee, en des te harder komt de klap aan als een van die personages slachtoffer wordt van een van de vele verschrikkingen in de wereld van Stephen King. Deze personages, deze echte mensen, maken een King-boek echt speciaal. En natuurlijk is King een meester van de angst. Boeken als Salem’s lot (Bezeten Stad), It (Het) en Pet Semetary (Dodenwake) bezorgen je keer op keer kippenvel. De epische verhalen van de Donkere Toren en the Stand (de Beproeving) zijn lang, maar nooit langdradig, en behoren tot het beste werk uit King’s oeuvre. De verhalen over mensen en hun mensenproblemen zoals het recente Blaze (de Ontvoering), Lisey’s Story en Dolores Claiborne getuigen van literaire kwaliteit. King is divers en niet in een hokje te stoppen. Hopelijk mag King nog lang doorgaan met het schrijven van verhalen, ik zal ze altijd blijven lezen. Lieuwe |
|
Het leek ons leuk om hier Stephen King Fans aan het woord te laten en hen hier te laten vertellen wat zij meemaken. Natuurlijk King gerelateerd, want wat is hen nu opgevallen, wat hebben ze gezien of meegemaakt de laatste tijd? Waar denken zij aan bij een Quote, hoe verslingerd zijn ze aan King… wat houdt hen nu bezig? En we geven de pen aan elkaar door, want ‘Het gaat om het verhaal, niet om de verteller…’ tenslotte… Deze maand de bijdrage van Lieuwe. Lees je deze rubriek graag en wil je ons jouw verhaal sturen? Dat kan! Stuur jouw verhaal naar fanclub@stephenking.nl. Lieuwe geeft de pen door aan Yannick: zijn bijdrage staat volgende maand in Kings Things! |
