|
Korte biografie van de schrijver: Rianne werd geboren in 1963 en is een van zeven kinderen die opgroeiden in Hellevoetsluis. In haar jeugd schreef ze al volop verhalen, maar maakte deze nooit af omdat haar pen haar gedachten niet kon bijhouden. Ze liet zich inspireren door een leraar Nederlands op school, en daardoor werd schrijven een ware passie voor haar. Rond haar 21ste deed ze voor het eerst mee met een schrijfwedstrijd, en daarvoor schreef ze een complete roman, maar viel niet in de prijzen. Rianne heeft diverse banen gehad—van winkelbediende in een snackbar tot marketing– en communicatiemedewerkster en heeft een dochter uit een eerdere relatie, die ze in 1995 verbrak. In dat jaar schreef ze Carina’s Carrière, geïnspireerd door alle veranderingen in haar leven. Later schreef ze De vriend van de koning en nu is er dus een horrorverhaal van haar hand. Rianne over al die diverse genres: ‘Wat ik absoluut niet wil, dat is me vastpinnen aan een bepaald genre, ik ben wars van hokjesdenken en ga er prat op veelzijdig te zijn. Zo komt het dat ik een roman gepubliceerd heb waarin fantasy en geschiedenis elkaar raken, een damesroman én een horrorverhaal.’ Samen met Harm, zijn zoon Daniel en haar dochter Yolinda (die tevens diende als covermodel voor Het Duistere Pact) woont ze in Capelle aan de IJssel.
De 16-jarige Monique krijgt van haar ietwat dementerende oma een negentiende-eeuwse jurk: een mooie zwarte robe, en de bijpassende sieraden: drie tranen van zwart obsidiaan. De jurk is eigendom geweest van haar oud-tante Eloise en past perfect bij haar gothic-image. Veel vrienden heeft ze niet, en met de vriend van haar moeder, Theo, kan ze het al helemaal niet vinden. Dan krijgt haar moeder een ongeluk en zit ze met Theo opgescheept. Ze wordt getrokken naar een oud huis dat bezit is van de familie: het Huis te Sluis. De sleutels heeft haar oma ergens opgeduikeld en samen met Theo gaat ze erheen. Maar er gebeurt iets (ik zal niet verklappen wat) en Theo blijft achter. Monique verandert. ‘Pubertijd’ denken de mensen om haar heen. Maar er heerst een vloek op de sieraden en de robe van haar tante Eloise… en het is hoog tijd dat Monique weer teruggaat naar het Huis te Sluis… Ik vond het een spannend boek en een echte aanrader. Het is het eerste horrorverhaal van deze schrijfster, en ze is er in geslaagd. Er zit flink wat seksuele spanning in het boek en de scènes in de torenkamer met Theo zijn goed voor een stevige dosis kippenvel. De manier waarop Eloise macht over Monique krijgt, hoe Theo er achterkomt en hoe Monique’s nieuwe vriend een rol in het verhaal krijgt zijn goed en spannend omschreven. Enige minpuntje is een paar taalfouten die toch door de correctie zijn heen geglipt. Maar echt storend zijn ze niet (en in de volgende druk worden ze ook aangepast), want door de manier waarop het is geschreven, is de hoofdrol weggelegd voor de ‘badguy en girl’ in dit verhaal. En dat zie je niet vaak: en vaak eindigen die heel zoetsappig. Zeer prettig verrast was ik dat dit verhaal geen WaltDisney einde meekreeg en je moet het hele boek lezen om te weten wat er nu eigenlijk echt is gebeurd. Op de laatste pagina’s vallen pas echt alle puzzelstukjes op zijn plaats, en vraag je je af waarom je dat in vredesnaam niet aan hebt zien komen… Rianne geeft aan niet vastgepind te willen worden op een genre, maar wat mij betreft gaat ze nog even door met horrorverhalen schrijven!
Ik was op een festival in Lisse, waar in de tent van Pure Fantasy ook deze schrijfster stond met haar boeken. De kaft van het boek sprak me aan, en ik pakte het op. Zo kwamen Rianne en ik in gesprek, en om een lang verhaal kort te maken: ik vroeg Rianne al snel of zij interesse had in de fanclubdag, want mijn mening is dat, ondanks dat haar schrijfstijl niet te vergelijken is met Stephen King, deze wel van een kwaliteit is dat lezers van spannende verhalen en liefhebbers van subtiele horror moeten weten dat dit boekje bestaat! Gevolg: Rianne komt! En nu bij het schrijven van deze recensie kom ik er achter dat ik al eerder iets van haar hand heb gelezen waar ik gecharmeerd van was: In SF-Terra (202) stond het verhaal ‘Escortservice STAR’ en deed zij dit voorjaar mee aan de Unleash verhalenwedstrijd van SuspenseStory en Pure Fantasy met het verhaal ‘Na de Crash’, waarmee ze 6e werd.
Rianne schreef een fantasyboek, genaamd ‘De vriend van de Koning’ en een damesroman ‘Carina’s Carrière’. Deze boeken heb ik niet gelezen (de genres trekken me ook minder). Rianne geeft twee titels ook weg bij een van de loterijen op de fanclubdag. Natuurlijk is Het Duistere Pact ook te koop en kan het gesigneerd worden.
Rianne Lampers Startpagina |
|
Titel: Het Duistere Pact Auteur: Rianne Lampers Uitgever: Books Of Fantasy Aantal pagina’s: 210 ISBNnummer: 979-90-808244-5-4 Jaar van uitgifte: 2007 Prijs: 12 euro |
|
Geschreven door: Chrissy van der Haven |
|
|
|
Het is een verzamelbundel met diverse verhalen die met de Unleash wedstrijd (van SuspenseStory en Pure Fantasy) en met de Paul Harland Prijs meededen, of al eerder waren gepubliceerd in een van de kwartaal uitgaven van Pure Fantasy. Voorin het boek staat van elke schrijver een korte introductie, en ook op welke plaats zij eindigden in de genoemde wedstrijden.
Het boek bevat 15 verhalen van 13 schrijvers. Zowel Jaap Boekestein als Fred Rabouw hebben twee verhalen in deze bundel. Over het algemeen zijn het echte fantasy verhalen, en ondanks de grote bekende namen op de kaft is er ook plaats voor schrijvers die nog geen boeken hebben uitgegeven. En dat is mooi, want er zitten juweeltjes bij! Voor elk wat wils in deze bundel: fantasy, horror en SF verhalen bij elkaar! In de bundel zijn prachtige tekeningen opgenomen die bij de verhalen passen.
Het gaat te ver om van alle verhalen een samenvatting te geven, maar er zijn toch wel wat verhalen die er voor mij uitstaken. Fred Rabouw blijft me verbazen, hij heeft een prettige stijl om te lezen en De Dageraad van het Vuurvolk vond ik zijn beste verhaal van de twee in deze bundel. Het gaat over een meisje dat (als een soort Charlie) vuur kan maken, en verstoten wordt uit haar woongroep en moet zien te overleven. En hij schrijft nog niet eens zo heel lang korte verhalen, maar weet in wedstrijden nu al telkens hoog te scoren. Dat belooft nog wat! Ook Kees Krick stak er bovenuit: hij schreef Vel over Been (heej, die titel kennen we ook van King), en het is een prachtig spannend verhaal over spinnen (niet mijn favoriete beestje—en zeker deze spinnen niet!). Ook het verhaal van Jenny Hoogeboom: Nachtvogel en Zonnebloem vond ik geweldig om te lezen. Het is een echt fantasyverhaal, maar de spanning die erin zat en de clou waren goed gevonden. Een knappe en een lelijke prinses, maar de lelijke prinses doet de mooiste daad van haar leven. En ook het Laatste Verraad van Mark Bartels kon mij goed vermaken: een tovenares en haar koning bezoeken De Verrader in een aftands kasteel waar niemand meer wil komen… Het is een prettig boekje om te lezen. Normaliter ben ik niet echt een korte verhalen lezer, maar de verhalen zijn soms best lang en je komt er lekker in. Het heeft een prettig lettertype en de ruimte voor de verhalen maken dat het lekker leest. Omdat het niet al te groot is stop je het ook gemakkelijk in een tas (net als de kwartaaloplagen). Kortom: een aanrader voor iedereen! Het boek zal ook te koop worden aangeboden op de fanclubdag!
Omdat Pure Fantasy ook een kwartaalblad (eigenlijk boekje) heeft waarin met grote regelmaat ook horror en/of suspenseverhalen staan ben ik hier abonnee van. Van de eerste jaarbundel heb ik ook enorm genoten, en dat was reden om ook de tweede jaarbundel te bemachtigen.
|
|
Titel: Pure Fantasy Jaarbundel II Auteur: Alex de Jong, Jaap Boekestein, Tais Teng, Fred Rabouw, Peter Schaap, Arnout Brokking, Marcel Orie, Kees Krick, Jenny Hoogeboom, Mark Bartels, Martijn Lindeboom, Claudia van Arkel en Brad Winning. Uitgever: Attest Fantasy Aantal pagina’s: 322 ISBNnummer: 978-90-808244-6-1 Jaar van uitgifte: 2007 Prijs: 9,95 euro |
|
Geschreven door: Chrissy van der Haven |
|
Scherprechter is een verzamelbundel met bijna allemaal nieuwe verhalen van Jack Lance. Als je lezer bent van zijn Lance boeken, dan ken je drie verhalen uit andere verhalenbundels: Late Leveringen, Weggedood en Scherprechter.
Een bundeling verhalen met lekkere sadistische trekjes. Er is een verhaal over een snelweg waar niemand de snelheidsgrens mag overschrijden: de flitspaal houdt er lugubere trekjes op na… Een man gaat eten met zijn schoonmoeder (die hij absoluut haat), maar die de maaltijd niet zal overleven. Iedereen in de omgeving van Kirk zegt dat Joe Perry zijn beste vriend is. Maar hij kent hem helemaal niet? Het verhaal over Albyn House, waar het op een vreemde manier spookt, over een man die op zijn navigatiesysteem in de auto een doodshoofdje krijgt te zien, over een vroege begrafenisondernemer, over Susy die een hele dag kwijt is en niet weet waar zij is geweest—maar het is haar vriend Bob duidelijk dat het niet zijn Susy is die is teruggekeerd, over een stel dat in een dorpje komt waar alles moet wijken voor een goede gezondheid en over een koeriersbedrijf dat midden in de nacht op de stoep staat en een levering eist.
Jack Lance lijkt met de dag beter te gaan schrijven. Ieder nieuw verhaal dat ik onder ogen krijg overtreft zijn voorgangers. Niet iedereen zal (en hoeft) het met me eens (te) zijn, maar ik vind zijn werk echt op de vroege werken van Stephen King lijken. Elk verhaal heeft, net als Stephen King dat deed, een gemene twist meegekregen. Het zet je net op het verkeerde been, en het gebeurt maar zelden dat ik goed kan voorspellen hoe een verhaal zal aflopen: want het gaat toch net weer anders... Uit dit boek vind ik de beste verhalen de drie verhalen die zich op de Nederlandse snelwegen afspelen: Late Leveringen, Weggedood en Scherprechter. Ook Eten met Schoonmoeder en Susy’s Geheim zijn verhalen waar ik ook enorm van genoten heb. Bij het verhaal Het gezonde leven, ook al met zo’n gemene twist en helemaal van deze tijd met de Sonja Bakker hype die gaande is, heb ik ronduit zitten grijzen. Het is weer een prima verhalenbundel waar iedereen die van een beetje sadisme houdt zeker van zal genieten.
Ik lees alles van Jack Lance. Zijn schrijfstijl is er een die me enorm aanspreekt: juist omdat je even op het verkeerde been wordt gezet en het net even anders afloopt dan je denkt. Ik was dan ook blij met de komst van dit nieuwe boek, en voegde deze gelijk toe aan mijn verzameling Jack Lance en Ron Puyn boeken. Als Stephen King fan kan ik ze je dan ook alleen maar aanraden! Welke boeken schreef deze auteur nog meer? Het hele oeuvre is nu in nieuwe covers uitgekomen en herschreven om alle foutjes eruit te halen die soms in de vorige versies nog stonden. Als Jack Lance schreef hij ook de volgende boektitels: Nachtogen (waaruit het verhaal Tikken is verfilmd en een Theaterstuk is gemaakt), De Hellevanger, Vuurgeest, De Engelensprong en Kinderen van de Duisternis. Er waren korte verhalen in Duistere Parels, Horrorarium en Pure Fantasy Jaarbundel I. Vuurgeest komt ook uit als Pyrophobia in het Engels. Onder zijn eigen naam schreef hij Ongelooflijk... maar waar, dat nu onder de titel Wonderlijk maar waar opnieuw is verschenen en uitgebreid met een deel drie. Jack Lance/Ron Puyn is ook te gast op de fanclubdag, en natuurlijk kun je er zijn boeken kopen en laten signeren. Het mediapakket van Tikken beleeft zijn debuut op deze dag!
|
|
Titel: Scherprechter Auteur: Jack Lance (alias van Ron Puyn) Uitgever: Suspense Publishing Aantal pagina’s: 300 ISBNnummer: 978-90-8053-005-0 Jaar van uitgifte: 2007 Prijs: 14,95 euro |
|
Geschreven door: Chrissy van der Haven |
