Een scholier ontdekt dat zijn plaatsgenoot een gezochte ex-nazi is en deze vervolgens flink onder druk zet…

Originele titel: Apt pupil
Auteur(s): Stephen King
Jaartal eerste uitgave: 1984
Uitgebracht in Nederland als: Paperback, pocket
Verhalenbundel: Nee
Binnenschrift: ‘Voor Elaine Koster en Herbert Schnal’
Nominatie(s): Nee
Verfilmd: Ja


Het boek/verhaal is uitgegeven met de volgende covers:
(Klik op de afbeeldingen voor de volledige cover)

90-204-3741-0
Paperback
Veen, rug: V
1e druk – 1984
90-245-1572-6
Paperback
Veen, rug: L
4e druk – 1986
90-245-1832-6
Zwarte Pocket
Veen
1e druk – 1987

De boeken of tijdschriften waarin verhalen uit dit boek zijn uitgegeven hebben de volgende covers:

90-245-1599-8
Paperback
Luitingh buitenkant,
Veen op titelblad
1e druk – 1989
90-245-1599-8
Paperback
Luitingh-Sijthoff

2e druk – 1993
90-245-2298-6
Poema
Luitingh-Sijthoff

1e druk – 1995
90-245-2298-6
Poema
Luitingh-Sijthoff

4e druk – 1999
90-245-5207-9
978-90-245-5207-8
Poema
Luitingh-Sijthoff
8e druk – 2005

978-90-210-0162-3
Poema
Luitingh-Sijthoff
9e druk – 2007
90-245-1518-1

Pocket
Luitingh-Sijthoff
1e druk – 1991

978-90-245-7599-2
E-Book
Luitingh-Sijthoff
2017

978-90-245-7824-5
Paperback POD
Luitingh-Sijthoff
2017

Informatie over diverse uitgaven:
De pocket met ISBN 90-245-2298-6 is er in twee verschillende uitvoeringen. Op een ervan prijkt op de voorzijde ‘met onder andere’ Shawshank Redemption terwijl op de andere De leerling staat genoemd.


Het begin van het verhaal gaat als volgt:
Hij zag eruit als een typische Amerikaanse jongen, zoals hij op zijn fiets met het hoge stuur door de straat van een buitenwijk fietste, en dat was hij ook: Todd Bowden, dertien jaar oud, een meter drieënzeventig lang, gewicht een gezonde drieënzestig kilo, haar met de kleur van rijpe maïs, blauwe ogen, gelijkmatige witte tanden, een licht gebruinde huid die nog niet eens werd ontsierd door de eerste schaduw van jeugdpuistjes. Hij glimlachte – een zomervakantieglimlach – terwijl hij, niet ver van zijn eigen huis, door de zon en de schaduw fietste. Hij zag eruit als het soort jongen dat een krantenwijkje zou kunnen hebben en dat had hij dan ook. Hij bezorgde de Santo Donato Clarion. Hij zag er ook uit als het soort jongen dat wenskaarten verkoopt om premies te krijgen en ook dat had hij gedaan. Het waren wenskaarten met je naam erop gedrukt – ‘Jack en Mary Burke’, of ‘Don en Sally’, of ‘de familie Murchison’. Hij zag eruit als het soort jongen dat fluit onder het werk, en dat deed hij ook vaak. Hij kon trouwens heel aardig fluiten.


Overige informatie:

Nominaties:

Verfilmd:
Apt Pupil