Uitgelicht’<\/a>.<\/p>\n
\nHet begin van het verhaal gaat als volgt:<\/strong>
\nDichte mist<\/i>
\n<\/em><\/span>The mist is zonder twijfel Kings meest essenti\u00eble horrorverhaal. Het is het verhaal van David Drayton, schilder van beroep. Samen met zijn vrouw Stephanie en hun vijf jaar oude zoon Billy, leidt hij een bijna perfect leven in een huis aan het meer nabij Bridgton, Maine (een replica van het huis waarin King zelf woonde van 1975 tot 1977). In de zomer wordt hun rust verstoord door een zware storm. Ze vluchten naar de kelder en terwijl een boom hun veranda vernielt, heeft David een eigenaardige droom, waarin een reusachtige God over het meer komt en met Zijn voetstappen alles vernietigt. De volgende ochtend, als ze de schade opnemen, zien ze dat er een zware mist over het meer aangerold komt. Drayton, zijn zoontje en de buurman rijden naar de stad om inkopen te gaan doen in de Federal Foods Supermarket. Als hij aan de kassa aanschuift, bemerkt hij dat de hevige mist bezit heeft genomen van het dorp. Mensen rennen in hun nieuwsgierigheid naar buiten, maar geen van hen keert ooit terug. Het duurt niet lang of de supermarkt wordt aangevallen door allerlei soorten monsters, die verhuld worden door de dichte mist.<\/p>\nEr zit daar een tijger<\/i><\/span>
\nCharles is een jongetje uit de derde klas dat hoogst nodig naar de wc moet. Juf Bird vernedert hem voor de klas door hem te negeren en wanneer hij uiteindelijk toch mag gaan, bemerkt hij dat er een tijger achter de hoek zit. Na een tijdje komt Kenny Griffen het toilet binnen om te kijken waar hij zo lang blijft. Charles waarschuwt hem voor de tijger, maar Kenny lacht hem uit. Hij gaat de hoek om naar de wc’s en wordt verslonden door de tijger. Charles besluit dan maar in de wasbak te plassen, maar juist op dat moment komt juf Bird binnen. Hij probeert het haar uit te leggen, maar ze loopt recht naar de plaats waar de tijger zit. Charles verlaat het toilet en keert terug naar de klas.<\/p>\nDe aap<\/i><\/span>
\nWanneer Hal Shelburns oude tante plotseling overlijdt, reist hij met zijn familie naar Maine voor de begrafenis. Zijn oudste zoontje vindt in de speelkamer een oude opwindbare aap. Als Hal de aap recht in de ogen kijkt, overvalt hem een gevoel van angst: het is dezelfde aap die hij 25 jaar geleden in een diepe put achter in de tuin heeft gegooid. Hij herinnert zich terug hoe hij zelf als kind de aap van zijn vader had gekregen. De cimbalen van de aap waren stuk, maar, zo leerde Hal, af en toe begonnen die toch tegen elkaar te slaan, uit zichzelf. Telkens als de cimbalen van de aap in werking traden, overleed iemand uit Halls omgeving: eerst zijn oppas, daarna de beste vriend van zijn broer en daarna zijn moeder. En nu is de aap terug en hij herkent in zijn zoon dezelfde angsten die hij zelf als kind had meegemaakt. Samen besluiten ze voor een tweede keer de strijd tegen het kwaad aan te gaan. Ze gooien de aap in het diepste gedeelde van een meer, maar het kwaad sterft niet.<\/p>\nKa\u00efn stond tegen zijn broeder op<\/i><\/span>
\nDit is \u00e9\u00e9n van de eerste King-verhalen. Het schooljaar is ten einde en universiteits-student Curt Garrish heeft zijn laatste examen afgelegd. Hij komt op zijn kamer en neemt het jachtgeweer dat hij de vorige dag mee binnen heeft gesmokkeld ter hand. Ten einde raad, begint hij uit het raam te schieten.<\/p>\nMevrouw Todd gaat binnendoor<\/i><\/span>
\nOphelia Todd houdt van ritjes met haar open Mercedes en is geobsedeerd om allerlei zijwegen op het platte land van Castle Rock te nemen. Op een dag rijdt Homer met haar mee en ze vertelt dat ze een weg heeft gevonden naar Bangor, die korter is dan op de wegenkaart staat aangegeven. Aangekomen op hun bestemming, bemerkt Homer op de bumper van de wagen de afdrukken van een onbekend wezen: ze zijn langs wegen gereden die nog nooit iemand voor hun had betreden. Op een dag verdwijnt Ophelia. Tien jaar later keert ze terug, jonger dan voorheen en ze vertoont gelijkenissen met Diana, de Godin van de maan. Ze neemt Homer mee voor een laatste rit in de nacht.<\/p>\nDe jaunt<\/i><\/span>
\nIn de 21e-eeuw overbrugt men grote afstanden door middel van een “jaunt”. Mark Oates neemt zijn familie mee op een trip naar mars. Om zijn vrouw en twee kinderen, die voor het eerst een jaunt maken wat gerust te stellen, vertelt hij het verhaal van de jaunt-ontdekking in de jaren 1980. Bij de eerste experimenten bleken levende wezens de verplaatsing door tijd en ruimte niet te overleven. Een ter dood veroordeelde gevangene kwam terug van de reis als een stokoude, geschifte man die voor hij stierf slechts de woorden sprak: “Dat daarbinnen, is de oneindigheid.” Wetenschappers verklaarden dat terwijl het lichaam de “warp” meemaakt, de geest stil blijft staan. De oplossing is simpel: de reizigers krijgen voor de jaunt een masker met verdovend gas, zodat ze slapen tijdens de reis. Als Oates zijn verhaal gedaan heeft, start de jaunt. Oates jongste zoon houdt bij het toedienen van het gas zijn adem in en als ze ontwaken op mars is hij een afschrikwekkend wezen.<\/p>\nDe schnabbel<\/i><\/span>
\nDit verhaal speelt zich af in 1927. Een dixieland jazz band scharrelt graag hier en daar een schnabbel mee. Op een avond spelen ze op de huwelijksreceptie van de zus van Mike Scollay, een beruchte onderwereldfiguur. De receptie wordt verstoord door het optreden van een Griek, die Mike met kogels doorzeeft. De verhalenverteller, de leider van de band, vertelt hoe de zus haar broer zal wreken.<\/p>\nParano\u00efde: een bezwering<\/i><\/span>
\nHet is een bijna zwarte droom van een jonge vrouw die gek wordt van schuldgevoelens en gedachten met betrekking tot de FBI, CIA en zo ongeveer iedereen op deze planeet, echt of in haar fantasie. Ingesloten in een motelkamer zijn we getuige van de diepte van haar illusies.<\/p>\nHet vlot<\/i><\/span>
\nHet vlot speelt zich af in hetzelfde stadje als Christine, Pittsburgh. Twee jongens en twee meisjes gaan in oktober, na een lange en hete zomer, zwemmen in een meer. Hun doel is een houten vlot dat al heel de zomer op het water dobbert. Het vlot wordt een symbool voor het verliezen van de kinderlijke onschuld. Toen ze nog kinderen waren, leek de zomer eeuwig te duren, maar dit jaar gaan ze aan de universiteit studeren. Ze worden volwassen. Als ze op het vlot aanbeland zijn, zien ze op het water een vreemdsoortige zwarte vlek. E\u00e9n voor \u00e9\u00e9n worden ze door de moordlustige vlek verslonden, tot een laatste jongen overblijft. Na het vallen van de avond beslist hij vrijwillig het water in te springen.<\/p>\nDuistere krachten\/De tekstverwerker<\/i><\/span>
\nIn 1982 ruilde Stephen King zijn typemachine in voor een tekstverwerker. E\u00e9n van de eerste verhalen die hij daarop schreef was Word Processor of the Gods. Richard Hagstrom is een leraar en mislukt schrijver, wiens huwelijk vastgelopen is. Hagstrom krijgt van zijn pas overleden vriend Jon een laat gearriveerd verjaardagsgeschenk: de tekstverwerker waarvan hij altijd gedroomd had, maar nooit had kunnen kopen. Richard ontdekt dat alles wat hij intypt, ook werkelijkheid wordt. Hij besluit om zijn vrouw en kind te vermoorden en Jon opnieuw tot leven te wekken.<\/p>\nDe man die geen hand wilde geven<\/i><\/span>
\nDe 85-jarige George Greson vertelt in een priv\u00e9-club het verhaal dat hem vijftig jaar geleden is overkomen. Hij vertelt dat hij in deze zelfde kamer een man heeft zien vermoorden, al zou geen jurylid de moordenaar hebben veroordeeld. Het is het verhaal van ene Henry Brower, een man die geen hand wilde geven. Brower geloofde dat hij vervloekt was, vanaf de dag dat hij per ongeluk de zoon van een obscure heilige man doodde. De heilige man had een vloek uitgesproken, waardoor iedereen die Brower de hand schudde zou sterven. Het bezoek van de man aan de club is een laatste poging om gezelschap en begrip. Hij wint een pokerspel en zonder nadenken drukt de verliezer hem de hand. Later verneemt men dat de verliezer gestorven is en dat Brower zelfmoord heeft gepleegd: hij heeft zichzelf de hand geschud.<\/p>\nStrandleven<\/i><\/span>
\nIn dit sciencefiction verhaal crasht het ruimtetuig FedShip ASN\/29 op een buitenaardse planeet, die alleen uit zand bestaat. Slechts twee personen overleven de ramp. E\u00e9n van hem, Rand, is gek geworden en denkt dat het zand leeft. De andere, Shapiro, probeert het FedShip te herstellen en om hulp te roepen. Langzaam maar zeker begint hij echter te beseffen dat Rand het bij het juiste eind heeft. Er komt een reddingsploeg, die Shapiro uit het zand weet te redden. Rand blijft zittend op een duin achter en zingt oude Beach Boys Songs, terwijl het zand hem langzaam maar zeker begraaft.<\/p>\nHet spiegelbeeld van de maaier<\/i><\/span>
\nHet spiegelbeeld van de maaier is het tweede verhaal van King dat officieel werd gepubliceerd, na The Glass Floor. John Sprangler, een handelaar in antiek, laat een oude spiegel in zijn huis brengen. Het verhaal doet de ronde dat wie in de spiegel kijkt en het beeld van de maaier ziet, verdwijnt. Sprangler kijkt in de spiegel, ziet een zwarte vlek en voelt zich plots niet goed worden. Hij zegt tegen de verhuizer dat hij even om een glas water gaat, maar hij weet dat hij nooit zal terugkomen, net zoals alle anderen.<\/p>\nNona<\/i><\/span>
\nEen lifter maakt in een wegrestaurant kennis met de prachtige en intrigerende Nona. Ze stelen een wagen en beginnen een moorddadig tochtje dat hen uiteindelijk in Blainesville, Maine, brengt, het stadje waar de verteller woont. Nona neemt hem mee naar een kerkhof en \u00e9\u00e9n speciaal graf, dat van zijn moeder (die Nona zou kunnen zijn, maar dat vertelt King niet) en Nona transformeert in een rat. Als de politie ter plaatste komt, is Nona verdwenen en de lifter wordt verantwoordelijk geacht voor de moorden.<\/p>\nVoor Owen<\/i><\/span>
\nEen kort gedicht voor zijn zoon Owen.<\/p>\nOverleven<\/i><\/span>
\nIn een voetnoot in Danse Macabre heeft King het over een verhaal dat hij geschreven heeft, maar tot dan toe niemand heeft willen publiceren, omdat het zo gruwelijk is. Charles L. Grant las de voetnoot en was meteen bereid het verhaal te publiceren. Survivor type is opgevat als een dagboek, geschreven door Richard Pine, een op een verlaten eiland aangespoelde drugdealer. Hij heeft niets meer dan een potlood, een notitieboekje en de twee kilo pure hero\u00efne die hij aan het smokkelen was. Hij verkent het eiland, maar al snel blijkt dat er geen eten te vinden is. Om te overleven, begint hij langzaam maar zeker zichzelf op te eten. Het was de inspiratiebron voor de nooit-gepubliceerde roman The Cannibals.<\/p>\nDe vrachtauto van oom Otto<\/i><\/span>
\nOp de Black Henry road, tussen Stephen Kings zomerhuis in Center Lovell en Bridgton, staat sinds jaar en dag een vrachtwagen. King gebruikte dit gegeven voor een kort verhaal dat zich afspeelt in Castle Rock. Twee zakenlui hebben de truck twee jaar geleden in het open veld achtergelaten. Op een dag passeren oom Otto en een vriend langs het veld en ze gaan de wagen bekijken. Door een nalatigheid van oom Otto valt de truck van de blokken waar hij op rustte en de vriend wordt gedood. Otto bouwt aan de rand van het veld een hut, waar hij in gaat wonen. En langzaam maar zeker krijgt hij de indruk dat de truck, dag per dag, enkele centimeters dichterbij komt, klaar om wraak te nemen.<\/p>\nVroege bestellingen (Melkman 1)<\/i><\/span>
\nDe dageraad stroomt traag door Culver Street. Spike tuft met zijn melkauto langs de huizen en levert de bestellingen af. Maar in de chocolademelk steekt hij een tarantula, in een pak advocaatvla een belladonna. Het huis van de familie Merton is verlaten. Alle meubels zijn gestolen en op de muur staan strepen bloed. Een fragment uit de nooit gepubliceerde roman The milkman.<\/p>\nZware wielen: een vertelling rondom de wasserij (Melkman 2)<\/i><\/span>
\nRocky en Leo rijden zo dronken als een kanon door Culver Street. Rocky’s wagen moet opnieuw gekeurd worden, maar ze beseffen dat ze bij de keuring geen kans maken. Ze belanden tenslotte bij de automechanieker Bob Driscoll, een oude vriend van Rocky. Ze voeren hem dronken en krijgen Bob zover dat hij de auto goedkeurt. Op de terugweg zien ze de wagen van de melkman uit de verte opdoemen. Een fragment uit de nooit gepubliceerde roman The milkman.<\/p>\nGrootma<\/i><\/span>
\nEen jongen van elf moet op zijn doodzieke grootmoeder passen als zijn broertje een been breekt en met zijn moeder naar het ziekenhuis moet. Als de jongen de kamer binnenkomt, denkt hij dat zijn grootmoeder dood is. Hij houdt een spiegel onder haar neus en zijn vermoeden wordt bevestigd. Plots begint ze echter te bewegen en als ze praat lijkt haar stem vanachter de dood te komen. Dit verhaal is deels autobiografisch, want King zelf vond zijn grootmoeder overleden in bed.<\/p>\nDe ballade van de flexibele kogel<\/i><\/span>
\nNominatie voor Best Novella bij World Fantasy 1985
\nRed Thorpe, schrijver van een succesvolle roman, stuurt een kort verhaal (De ballade van de flexibele kogel) naar een New Yorks magazine. Het verhaal gaat over waanzin. De flexibele kogel staat symbool voor de zelfmoord en al snel begrijpt de uitgever hoe dicht het onderwerp bij Thorpe staat. Thorpe beweert dat er in zijn schijfmachine een “Fornit” leeft. Hij zegt dat de telefoonlijnen op radium werken en verantwoordelijk zijn voor kanker. Op vraag van Thorpes bezorgde vrouw, speelt de uitgever het spelletje mee en schrijft dat er ook in zijn schrijfmachine Fornits leven. Door alcoholisme aangevreten, begint hij langzaam maar zeker dezelfde waanzin als Thorpe te ervaren en hij raakt ervan overtuigd dat er \u00e9cht een Fornit in zijn schrijfmachine leeft. Hij verliest zijn werk en verwaarloost zijn gezondheid. Op een dag staat er op het witte blad van zijn schrijfmachine een boodschap. Het is een bericht van de Fornit.<\/p>\nHet rak<\/i><\/span>
\nWinnaar voor Beste Short Story bij World Fantasy 1982>
\nDe 95-jarige Stella Flanders, de oudste inwoonster van Goat Island (Maine) is stervende aan kanker. Op de koudste dag van de winter – wanneer het rak tussen Goat Island en het Vasteland voor het eerst in veertig jaar bevroren is – waagt ze de overstap, voor het eerst in haar leven. In een onheilspellende nacht begint ze aan wat haar laatste tocht zal worden. Al wandelend ontmoet ze geesten uit het verleden, herinneringen uit haar jeugd en oude vrienden. Ze praat met oude bekenden, die voor haar gestorven zijn, en hand in hand zingen ze oude liederen. De oude Stella zal sterven op haar tocht, maar heeft voor zichzelf een belangrijk antwoord gevonden: de doden zingen. Do the dead sing is Kings meest symbolische verhaal.<\/p>\n
\n<\/a>Overige informatie:<\/strong>
\nKunstenaar Darek maakt de illustraties voor de Poolse uitgever van Stephen King boeken en werkt daar samen met de Poolse fanclub. We kregen permissie enkele van deze illustraties te plaatsen: je vindt ze hier! <\/a><\/p>\nNominaties:
\n<\/strong><\/p>\n\u2022 Skeleton crew: Nominatie voor Best Collection bij World Fantasy 1986
\n\u2022 The Ballad of the Flexible Bullet: Nominatie Best Novella bij World Fantasy 1985|
\n\u2022 The Reach: Winnaar voor Beste Short Story bij World Fantasy 1982<\/p>\n
Verfilmd:<\/strong>
\n\u2022 The wordprocessor of the gods (Tales from the darkside)<\/a>
\n\u2022 Gramma (The twilight zone)<\/a>
\n\u2022 Creepshow 2<\/a>
\n\u2022 The Mist<\/a><\/em>
\n\u2022 The Mist tv-serie<\/a>
\n\u2022 Mercy<\/a>
\n<\/em>\u2022 Dollarbaby<\/a><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Duistere krachten bevat een flink aantal verhalen die Stephen King schreef gedurende een periode van zeventien jaar. Ze dragen alle het onmiskenbare stempel van de meester van de horror. Op zijn eigen onnavolgbare wijze slaagt de auteur er iedere keer<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":4080,"menu_order":7,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-35575","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/35575","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35575"}],"version-history":[{"count":22,"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/35575\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44970,"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/35575\/revisions\/44970"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4080"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35575"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bduisterekrachten_ls22pod.jpg\")
Duistere krachten bevat een flink aantal verhalen die Stephen King schreef gedurende een periode van zeventien jaar. Ze dragen alle het onmiskenbare stempel van de meester van de horror. Op zijn eigen onnavolgbare wijze slaagt de auteur er iedere keer in gewone, alledaagse situaties te laten escaleren tot angstaanjagende nachtmerries. Lees en huiver…<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bduisterekrachten_v86.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bduisterekrachten_v88.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bduisterekrachten_ls96.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bduisterekrachten_ls05.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/eduisterekrachten.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/grijsboekvlakje-1.jpg\")
<\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/baap_v87.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vaapje_hmp84.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/avantgarde20_vaapje.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bballadeflexibelekogel_v86.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bdichtemist_v86.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bmist_ls08.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bmist_ls09.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahexplosieveverhalen_lb85.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vhc9aapje_lb86.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahgruwelijkengrotesk_lb85.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahgruwelijkgezelschap_lb85.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vindegrafkelder_lb84.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vmacabercarnaval_lb83.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vmacabercarnaval_r83.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vmacabercarnaval_t93.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahmacaberemededelingen_lb89.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahontspannenontzetting_lb85.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vahontspannenontzetting_lb89.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vhc3nona_lb86.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/brak_ls91.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bschnabbel_ls91.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vspannendsteverhalenvanplayboy_lb90.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bspiegelbeeldmaaier_v86.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/bspiegelbeeldmaaier_v88.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/vhc6overlevingsaantekeningen_lb86.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n![\"\"](\"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/anona_ls85-1.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/aomi_ls85.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"http:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/aotto_ls85.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"\"](\"https:\/\/www.stephenking.nl\/skfnieuw\/wp-content\/uploads\/atodd_ls85-1.jpg\")
<\/a><\/td>\n