‘Gerald, hou op met dat gesodemieter en haal adem!’ zegt Jessie in De spelbreker. Gerald neemt zijn vrouw Jessie mee naar een afgelegen huis om hun in het slop geraakte huwelijk nieuw leven in te blazen. Hij heeft een originele manier gevonden waarop hij Jessie weer zal kunnen boeien. Maar Geralds nieuwe spel wordt hem – ver van de bewoonde wereld – fataal en Jessie blijft alleen achter…
In De spelbreker beschrijft Stephen King op meesterlijke en bloedstollende wijze de strijd van een vrouw om te overleven.

Originele titel: Gerald’s game
Auteur(s): Stephen King
Jaartal eerste uitgave: 1992
Uitgebracht in Nederland als: E-Book, paperback, pocket
Verhalenbundel: Nee
Binnenschrift: ‘Dit boek is opgedragen in liefde en bewondering aan zes prachtige vrouwen: Margaret Spruce Morehouse, Catherine Spruce Graves, Stephanie Spruce Leonard, Anne Spruce Labree, Tabitha Spruce King, Marcella Spruce.’
Nominatie(s): Nee
Verfilmd: Ja


Het boek/verhaal is uitgegeven met de volgende covers:
(Klik op de afbeeldingen voor de volledige cover)

90-245-1239-5

Paperback
Luitingh-Sijthoff
2e druk – 1993
90-245-2656-6

Poema
Luitingh-Sijthoff
5e druk – 1998
90-245-4547-1
978-90-245-4547-6
Poema
Luitingh-Sijthoff
10e druk – 2002
90-210-0562-X
978-90-210-0562-1
Poema
Luitingh-Sijthoff
11e druk – 2007
978-90-245-3174-5
E-Book
Luitingh-Sijthoff
2012

Informatie over diverse uitgaven:
We weten niet helemaal zeker of deze versie bestaat, want het zou ook een mock-up kunnen zijn. De versie met het donkerder omslag heeft zilveren letters, maar deze versie zou de letters in het licht grijs of goudkleur op de kaft hebben staan. Heb je deze versie? Een scan voor voorzijde, achterzijde en rug en de pagina waarop het ISBN staat is welkom!

 

 


Het begin van het verhaal gaat als volgt:
Jessie hoorde de achterdeur licht en onregelmatig slaan in de oktoberbries die rond het huis waaide. De deurpost zette altijd uit in de herfst en je moest de deur echt een ruk geven om hem dicht te krijgen. Deze keer waren ze het vergeten. Ze dacht eraan Gerald te zeggen terug te gaan en de deur dicht te doen voor ze te zeer opgingen in hun spel, omdat ze anders gek zou worden van dat geklepper. Toen dacht ze eraan hoe belachelijk dat zou zijn, gezien de huidige situatie. Het zou de hele stemming verpesten. Welke stemming?
Dat was een goede vraag. En toen Gerald de holle schacht van de sleutel in het tweede slot ronddraaide en ze de zachte klik boven haar linkeroor hoorde, realiseerde ze zich dat het voor haar in ieder geval niet de moeite waard was om die stemming erin te houden. Daarom had ze natuurlijk in de eerste plaats die open gebleven deur opgemerkt. Voor haar had de seksuele opwinding van de boeispelletjes niet lang geduurd. Maar van Gerald kon niet hetzelfde worden gezegd. Hij droeg nu alleen nog maar een Jockey onderbroek en ze hoefde niet helemaal omhoog naar zijn gezicht te kijken om te weten dat zijn belangstelling onverminderd voortduurde. Dit is dom, dacht ze, maar dom was ook niet het hele verhaal. Het was ook een beetje eng. Ze wilde dat niet graag toegeven, maar zo was het wel. ‘Gerald, zullen we het maar gewoon vergeten?’


Overige informatie:

Nominaties:

Verfilmd:
Geralds Game